مردی خسته از خوابگاه ۶

اعضای یک خانواده دور سفره ی هفت سین و باز هم مثل همیشه بزرگترها بالای سفره.بزرگترهایی که راه علم در پیش گرفته اند و در راه یادگیری از هیچ فرصتی فروگذار نمی کنند و حتی سر سفره هفت سین نیز مشغول مرور دست نوشته های خود در کلاس اساتیدی بس بزرگ و گرانمایه هستند و کمتر از پیشرفت های فناوری باخبرند و خود را کمتر درگیر رایانه و اینترنت و وبلاگ می کنند البته شاید در رابطه با وبلاگ سیاست عده ای را در پیش گرفته اند که بدون پست ،شدن جزو نویسندگان و یا آنهایی که با یک پست شدن مدیره ی وبلاگ و یا شاید مانند عده ای اعتقاد دارند که وبلاگ متعلق به پسرهاست و اینجا جای آنها نیست بگذریم این چیزها به ما چه مربوط وبلاگ مدیر دارد نه ببخشید وبلاگ گروه مدیریت دارد!!!!

خلاصه.....

یکی از یک هفته ی پیش برای چیدن سفره و انجام هماهنگی های لازم اومده یکی بعد از کلی بررسی و تحقیق و مطمئن شدن از امن بودن مسیر راضی شده که سر سفره حاضر بشه عده ای قول دادن که بیان ولی تجربه نشون داده که نمیشه روی حرفشون حساب کرد و عده ای با تاخیر سر سفره ی هفت سین حضور پیدا کرده اند شاید خواب مانده اند و شاید حال سر سفره ی هفت سین آمدن رو نداشته اند ناگفته نمونه که حتی بعضیا قصد داشتن سفره ی هفت سین رو هم بپیچونن اما در هر حال همه پس از مدتی می آیند و جمع خانواده تکمیل می شود.این دومین باری است که افراد این خانواده دور هم جمع شده اند اما این خانواده هرگز یک عکس دست جمعی نداشته و نخواهد داشت زیرا عده ای به هیچ وجه ممکنی حاضر به حضور در مقابل دوربین نیستند.

عده ای به زور خود را بالای سفره نزدیک بزرگترها جا داده اند عده ای تکلیفشان با خودشان هم مشخص نیست و دائم جا عوض می کنند عده ای با پافشاری زیاد در کنار هم نشسته اند و عده ای بی تفاوت نسبت به مکان در گوشه ای از سفره جای گرفته اند.

عده ای سر سفره ی هفت سین نیز دست بردار نیستند و دست به قلم اند و نکات ارزشمند را یادداشت می کنند.

عده ای با زبانی نه چندان ناآشنا با یکدیگر صحبت می کنند و عده ای سکوت اختیار کرده اند.

عده ای با خشونت و عده ای با مهربانی و عطوفت به یکدیگر خیره شده اند و چند نفری نیز به سبزه ی سفره ی هفت سین زل زده اند.

یکی مشغول جمع آوری وجه نقد از اعضای خانواده است.هر نفر ۵ هزار تومان ! .

یکی داره از خاطرات جنوب میگه و یکی از خاطرات مهمونی شب چهارشنبه سوری.

به لحظه ی تحویل سال نزدیک می شویم .......همه سکوت کرده و در فکری عمیق فرو می روند و یاد خاطرات می کنند. خاطراتی تلخ و شیرین گاه خاطرات شخصی و گاه خاطراتی مشترک بین همه ی اعضای خانواده.....